- Բառերից անջատի´ր նախածանցները:
հանել, բախտ, հնար, կամ, գալ, գոհ, հեռատես, տաբյուջե, մուծել:
- Պարզ բառերին արմատներ ավելացրո´ւ և ստացի´ր բարդ բառեր:
Շուն, գինի, բույս, հույս, լույս, տարի, օր: Շնաբուժ, գինեմարդ, բույսակեր, հուսահատ լույսամուտ, տարեթիվ, օրամեջ։
3. Գրի´ր բառերի առաջին արմատները չհնչյունափոխված ձևով և որոշի´ր, թե բառերում ինչ հնչյունափոխություն է կատարվել: Լուս-լույս, այգի-պան, սեր-հար, առու-վակ, գոտ-պնդել, մութ-նել, հուսա-հատ, ընկ-ուզենի, գրիչ-ող, եջ-միածին։
Օրինակ՝ լուսամուտ- լուս-լույս
Լուսամուտ, այգեպան, սիրահար, առվակ, գոտեպնդել, մթնել, հուսահատություն, ընկուզենի, գրող, Էջմիածին:
- Առանձնացրո´ւ գոյականները:
Աշխատելով, աշխատանք, հիշողություն, մազերից, հոգիներին, գեղեցիկ, դանդաղ, գեղեցկություն, մեղմորեն, խոսելով, գրիչով, խոսքով, վազելով, վազքով, սեղանում, անտառում, խոսում, գոռում, մեծանում, խոսքում, վերադառնալով, տնտեսուհի, հաճելի:
5. Բառերը բաժանի´ր արմատների, ածանցների: Չմոռանա´ս հոդակապը:
Օրինակ՝ Մարդակեր =մարդ+ա+կեր
Դաս+ա+ցուց+ակ, չ+տես, մարդ+ա+կեր, յուղ+ոտ, հաց+աման, աման+եղեն, լուս+ա+վոր, լուս+ա+մուտ, անտես+ա+նելի, խոշոր+ա+ցույց, ցուց+ա+մատ, դռն+ակ, լավ+ություն, ան+հոգնել, դժ+գոհ, քար+ոտ, պարսկ+ուհի, հայ+ուհի, Վրաստ+ան:
- Ա խմբի բառերին միացրո´ւ Բ խմբի ածանցները և ստացի´ր նոր բառեր: Հացեղեն, Հայաստան, հնդկային, անհոտ, դժգոհ, գարնուհի։
Ա. Հաց, հայ, հնդիկ, հոտ, գոհ, գարուն
Բ. Եղեն, ան(նախածանց), դժ(նախածանց), ային, ստան, ուհի
- Կետերի փոխարեն գրի´ր տրված բառերից մեկը:
Նստելու համար մի … տեղ եմ փնտրում: (հարդ, հարթ)
Քամին ամբողջ հարթը բարձրացրել ու պտտում էր օդում: (հարդ, հարթ)
Տարբեր ախտեր քայքայել էին մարմինը: (աղտ, ախտ)
Փոշիով ու աղտով էր ծածկված փողոցը: (աղտ, ախտ)
Մի ուխտ քարավանից առանձնացել էր: (ուղտ, ուխտ)
Քո արած ուղտը թանկ է բոլորիս համար: (ուղտ, ուխտ)
- Տրված բառերը գործածելով՝ պատմություն հորինի՛ր: Թախտ, զմրուխտ, նախշուն, ճամփորդ, ճեղք, կողպեք, գաղտնիք, ճամփորդել,սանդուղք, վախկոտ, տախտակ, եղբայր, նուրբ, երփներանգ, համբուրել:
Զմրուխտյա և երփներանգ դաշտերով մի ճամփորդ Էր գնում։ նրա մտահոգ դեմքից երևում էր, որ նրա սրտում մի հարազատ գաղտնիք կա։ Ճամփորդում էր իր երկրում։ Երկար քայլելուց հետո մոտեցավ մի տնակի, դռան վրա կողպեք կար։ ՈՒ հանկարծ նկատեց տան բակում, թախտի վրա նստած իր եղբորը։ Մոտեցավ, համբուրեց և գրկեց։ Շա՜տ վաղուց չէր տեսել նրան ․
